মানসজ্যোতি



‎শিলৰ ঈশ্বৰ‬


ধোঁৱাত দুলি থকা মন্দিৰটোৰ
শিলচটাকে তাই ঈশ্বৰ মানিছিল
কোনেও নুশুনা গানবোৰ ঈশ্বৰক শুনাইছিল,


বুকুৰ বাগিচাৰ পাতবোৰ সৰিছিল
সৰাপাতৰ খৰাঙত শিলৰ ঈশ্বৰ গলিছিল
তাইৰ চকুলোবোৰ ধুই নিছিল


মন্দিৰৰ টিলিঙা বজোৱা বতাহজাকত ফাগুন নামিছিল


লাহে লাহে গানবোৰ পুৰাণত পৰিছিল
শিলৰ ঈশ্বৰত শেলুৱৈ গজিছিল
নীলা শিয়ালৰ সাধুটোৰ দৰে


প্ৰাৰ্থনাবোৰ পূৰাবলৈ ঈশ্বৰৰ বল নাছিল,
"পাতসৰা ঋতুৰ পুনাৰাবৃত্তি"
সকলোৱে একেলগে চিঞৰিছিল
বোবা ঈশ্বৰ
স্থিতপ্ৰজ্ঞ ঈশ্বৰ
শিলৰ ঈশ্বৰ


তেওঁ আৰু এপাহ হালধীয়া ফুল
উত্তৰঃ শিলৰ ঈশ্বৰ
( কবিঃ মানসজ্যোতি )

No comments:

Post a Comment